Πολυτεχνείο
“Μεσάνυχτα Σαββάτου 17 Νοέμβρη. Τα πρώτα τανκς εμφανίζονται, ενώ στο νοσοκομείο που οργανώθηκε στο Πολυτεχνείο, μεταφέρονται όλο και περισσότεροι νεκροί και τραυματίες.
Στη 1 μετά τα μεσάνυχτα τα τανκς περικυκλώνουν το Πολυτεχνείο. Τα μεγάφωνα και ο ραδιοσταθμός μεταδίδουν “Μην φοβάστε τα τανκς“, “Κάτω ο φασισμός“, καθώς και αγωνιώδεις, σπαραχτικές εκκλήσεις προς τους στρατιώτες “Φαντάροι είμαστε άοπλοι, φαντάροι είμαστε αδέρφια. Μη γίνετε δολοφόνοι“.
Στις 1.30 τα τανκς ξεκινούν. Οι φοιτητές τοποθετούν μια “Μερσεντές” πίσω από την κεντρική πύλη για να εμποδίσει την είσοδο τους. Οι φοιτητές είναι ανεβασμένοι στα κάγκελα, τραγουδούν τον εθνικό ύμνο και φωνάζουν στους φαντάρους: “Είμαστε αδέρφια“.
Δίνεται διορία 20 λεπτών για να βγουν οι έγκλειστοι, ενώ ένα τανκ παίρνει θέση απέναντι στην είσοδο. Η Συντονιστική Επιτροπή προσπαθεί να διαπραγματευτεί την ασφαλή έξοδο του κόσμου.
Ώρα 2.50, ξημερώματα του Σαββάτου 17 Νοεμβρίου. Ο επικεφαλής αξιωματικός, δίνει την εντολή να ξεκινήσει το τανκ.
Η πόρτα πέφτει. Μαζί με το τεθωρακισμένο, μπαίνουν ασφαλίτες και άντρες των ειδικών δυνάμεων. Πέφτουν πυροβολισμοί. Υπάρχουν φαντάροι που βοηθούν τους φοιτητές να φύγουν, αλλά στις εξόδους τούς περιμένουν ασφαλίτες και συλλαμβάνουν και τους κυνηγούν, οι κάτοικοι των γύρω πολυκατοικιών τους προσφέρουν άσυλο.
Στις 3.20 το Πολυτεχνείο έχει εκκενωθεί πλήρως. Πολλοί φοιτητές φοβούμενοι την σύλληψη, αν και βαριά τραυματισμένοι, αρνούνται τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο.
Άλλοι τραυματισμένοι φοιτητές, που μεταφέρονται στο σημερινό νοσοκομείο “Γιώργος Γεννηματάς” (τότε “Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών”), αντιμετωπίζονται σκαιότατα.
Την επόμενη ημέρα, η δικτατορία δηλώνει 34 νεκρούς και 840 συλλήψεις. Με τη μεταπολίτευση δηλώθηκαν άλλες 21 τουλάχιστον περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού και τουλάχιστον 2.400 συλλήψεις.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου προκάλεσε ένα γερό πλήγμα στην, ήδη πνέουσα τη λοίσθια, Χούντα.
Ο διεθνής αντίκτυπος ήταν μεγάλος και σοβαρός, και δεν υπήρχε πια καμία ψευδαίσθηση για δημοκρατικό πολίτευμα στην Ελλάδα μήτε από τον πλέον καλόπιστο ξένο.
Από’ κει και έπειτα οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες: Ο θεωρούμενος ως αποτυχημένος από την δράκα των συνταγματαρχών δικτάτορας Παπαδόπουλος, ανατρέπεται από το στενό του φίλο Ιωαννίδη που αναλαμβάνει την εξουσία με αποτέλεσμα τα τραγικά γεγονότα της Κύπρου το 1974 και την οριστική ανατροπή των Συνταγματαρχών.
Ο δρόμος για τη δημοκρατία είχε ανοίξει. Για να έρθει η μεταπολίτευση και να επανέλθει η συνταγματική ομαλότητα εμπροσθοφυλακή της λαϊκής βούλησης ήταν οι φοιτητές, η νεολαία.
Το τίμημα όμως ήταν βαρύ. Το Κυπριακό, οι βασανισμοί και οι δολοφονίες πολλών αγωνιστών, ο επιπτώσεις της άφρονος πολιτικής της Χούντας στην οικονομία και το περιβάλλον είναι ανεξίτηλες ουλές, στίγματα που φέρει στο σώμα της η χώρα μας έως σήμερα…”
ΠΗΓΗ: (αντί εισαγωγικού κειμένου) Απόσπασμα απο άρθρο του Στέλιου Κάνδια , στην ενότητα “Εις βάθος“ της σελίδας του ΣΚΑΪ
Γυρίζουμε απόψε 35 χρόνια πίσω και αντί στεφάνου ή “ξύλινων λόγων” καταθέτουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε εκείνους που έδωσαν την ζωή τους για το μήνυμα ” Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία ”.
Ενα μήνυμα που αντηχεί τόσο επίκαιρο, μα και τόσο μακρυνό…
17/11/08 
Καλησπέρα.Το σύνθημα ψωμί παιδεία ελευθερία είναι επίκαιρο και τώρα, αλλά η φλόγα για να αγωνιστούμε για αυτό έχει σβησει.
Βολευτήκαμε στον καναπέ μας και οι χιλιάδες αφορμές που μας δίνονται για αγώνα, δεν μας συγκινούν πλέον.
Ο καθημερινός αγώνας για επιβίωση, βλέπετε, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για επαναστάσεις…
[Απάντηση]
Καλησπέρα κορίτσια.
Είδα ένα γκρούπ στο facebook με τον τίτλο “ψωμι παιδεία ελευθερία”…θα ήταν αντιπροσωπευτικό του είδους αγώνα που κάνουμε οι σύγχρονοι νέοι.
Οταν κάποιοι στάθηκαν μπροστά στα τάνκς, εμείς στεκόμαστε μπροστά στην οθόνη και παίζουμε pro.
Οκ, θα μου πεί κάποιος ότι δεν έχουμε χούντα τώρα!
Έχουμε;
[Απάντηση]
Χριστίνα Reply:
November 17th, 2008 at 7:39 pm
-Μπαμπά,θές να πάμε μαζί στην πορεία;
-Τι λές παιδάκι μου; θα βρέξει και θα γίνουμε μούσκεμα.
(ώρα 13.30) σήμερα το πρωί διάλογος με τον πατέρα μου.
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 12:18 am
σε ποια πορεία χριστινα?/
εκείνη που παει δεξιά του δρομου η σε εκείνη αριστερά ?
σοφός ο πατέρας σου…..
[Απάντηση]
Anonymous Reply:
November 17th, 2008 at 9:00 pm
Να σου φτάνει που το λες και να μην σου περισσεύει να το ξαναπεις.
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 2:05 am
E nai exoun ginei pio poliploka ta pragmata pia simera…H nea genia den exei na adimetopisei mia xounta pou kserei ti einai alla ena olokliro sistima pou stirizete apta diafora paragwga tou…Mono oi igesies den allazoun kai des ti ginete stin aristera opou 5-6 kommata kai oi igesies tous,tsakonontai gia to pio einai pio epanastatiko kai nomizoun oti ekfrazoun kalitera kai pio swsta tin ergatiki taksi kai pio einai pio ortho sto dromo tis allagis…E fisiko einai meta na mpenei to dillima karamanlis i tanks,i karamanlis i xaos simera,o Karamanlis pou eksethrepse me tis parastratiotikes organoseis eksethrepse to fainomeno papadopoulos kai ekane tis ekloges pou psifizan kai ta dentra,opws elege kai o kalamoukis simera sto SKAI kanoun dentrofitefsi oste stin epomenes ekloges nanai etoima na psifisoun…o kosmos itan eksw agwnistike,i igesia tou den itan ekei,o karamanlis den itan ekei,poios ftaiei apo pou proirthe?…Opws swsta eixe pei se afto to thema o lenin…
«Θα ήταν λάθος να νομίζει κανείς πως οι επαναστατικές τάξεις έχουν πάντα αρκετή δύναμη για να πραγματοποιήσουν την επανάσταση, όταν αυτή η επανάσταση έχει ωριμάσει πέρα για πέρα λόγω των συνθηκών της κοινωνικό-οικονομικής εξέλιξης. Όχι, η ανθρώπινη κοινωνία δεν είναι συγκροτημένη τόσο έλλογα και τόσο ‘‘βολικά’’ για τα πρωτοπόρα στοιχεία. Η επανάσταση μπορεί να ωριμάσει ενώ οι δυνάμεις των επαναστατών δημιουργών αυτής της επανάστασης μπορεί να φανούν ανεπαρκείς για την επιτέλεσή της – τότε η κοινωνία σαπίζει, κι αυτό το σάπισμα παρατείνεται κάποτε για ολόκληρες δεκαετίες»
Einai poli epikairo afto mono giati deixnei oti otan oi dinameis fanoun aneparkeis gia tin epitefksi aftis tis allagis tote i koinwnia sapizei kai afto to sapisma diatireite akoma kai gia dekaeties simera…
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 2:21 am
εχουν γινει πιο πολυπλοκα τα πραγματα απο σημερα…Η νεα γενια δεν εχει να αντιμετωπισει μια χουντα που ξερει τι ειναι αλλα ενα ολοκληρο συστημα που στηριζεται απο τα διαφορα παραγωγα του…Μονο οι ηγεσιες δεν αλλαζουν και δες τι γινεται στην Αριστερα οπου 5-6 κομματα και οι ηγεσιες τους,τσακωνονται για το πιο ειναι πιο επαναστατικο και νομιζουν οτι εκφραζουν καλυτερα και πιο σωστα την εργατικη ταξη και ποιος ειναι ο ορθρος δρομος της αλλαγης….Ε φυσικο ειναι μετα να μπαινει το διλλημα καραμανλης η τανκς,η καραμανλης η χαος σημερα,ο Καραμανλης που εξεθρεψε με τις παραστρατιωτικες οργανωσεις εξεθρεψε το φαινομενο παπαδοπουλος και εκανε τις εκλογες που ψηφιζαν και τα δεντρα οπως ειπωθηκε και απτο καλαμουκη οτι κανουν δεντροφυτευση στο ΣΚΑΙ για ναναι ετοιμα στις επομενες εκλογες για να ψηφισουν….Οπως ειχε πει και ο Λενιν ενδεικτικα
«Θα ήταν λάθος να νομίζει κανείς πως οι επαναστατικές τάξεις έχουν πάντα αρκετή δύναμη για να πραγματοποιήσουν την επανάσταση, όταν αυτή η επανάσταση έχει ωριμάσει πέρα για πέρα λόγω των συνθηκών της κοινωνικό-οικονομικής εξέλιξης. Όχι, η ανθρώπινη κοινωνία δεν είναι συγκροτημένη τόσο έλλογα και τόσο ‘‘βολικά’’ για τα πρωτοπόρα στοιχεία. Η επανάσταση μπορεί να ωριμάσει ενώ οι δυνάμεις των επαναστατών δημιουργών αυτής της επανάστασης μπορεί να φανούν ανεπαρκείς για την επιτέλεσή της – τότε η κοινωνία σαπίζει, κι αυτό το σάπισμα παρατείνεται κάποτε για ολόκληρες δεκαετίες»
Ειναι πολυ επικαιρο αυτο μονο γιατι δειχνει οτι οταν οι επαναστατικες δυναμεις φανουν ανυπαρκτες για την αλλαγη,τοτε η κοινωνια σαπιζει και αυτο το σαπισμα διατηρειτε ακομα και για δεκαετιες…Σου θυμιζει κατι?
Σήμερα οι Έλληνες πολίτες δεν είναι ελεύθεροι. Είναι περισσότερο ελεύθεροι από ό,τι ήταν στην περίοδο της χούντας, αλλά κάτι τέτοιο δεν συνεπάγεται ότι η ελευθερία και η δημοκρατία αντικατέστησαν τη δικτατορία. Οι νεοέλληνες θεωρούν ότι σήμερα είναι ελεύθεροι επειδή έχουν τη δυνατότητα να εκφράζονται ελεύθερα. Δεν αντιλαμβάνονται όμως το αδιέξοδο που συνοδεύει την ελευθερία έκφρασης, σε μια κοινωνία που αποτελείται από ανθρώπους που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η ικανοποίηση του Εγώ τους.
Όταν εκφράζεται κανείς ελεύθερα, αναγκαστικά τάσσεται ενάντια στο παρόν κοινωνικό σύστημα, γιατί το σύστημα αυτό είναι παράλογο και δεν συμβαδίζει με τη φύση και τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων. Επομένως, η ελεύθερη έκφραση, π.χ. των καλλιτεχνών ή των φιλοσόφων, θα τους θέσει αυτομάτως στο περιθώριο και δεν θα έχουν με το μέρος τους τη μεγάλη μερίδα των πολιτών που επιλέγει να στηρίξει έναν καλλιτέχνη ή έναν φιλόσοφο αγοράζοντας τους δίσκους ή τα βιβλία του, αντίστοιχα.
Ελευθερία δεν υπάρχει ούτε στον επαγγελματικό προσανατολισμό. Ναι μεν οι νέοι άνθρωποι έχουν την ευκαιρία να επιλέξουν να σπουδάσουν το επάγγελμα που τους αρέσει, αλλά η αγορά εργασίας ευνοεί την εύρεση εργασίας σε πολύ συγκεκριμένους τομείς, όπως είναι η Πληροφορική και τα Οικονομικά. Άρα, η ελευθερία επιλογής πάει… περίπατο, αφού ο σκοπός των νέων ανθρώπων είναι πλέον η εξασφάλιση της επιβίωσής τους, και όχι η ανάπτυξη της δημιουργικότητάς τους, πόσο μάλλον η αυτογνωσία.
Όταν, λοιπόν, η ελευθερία έκφρασης οδηγεί σε οικονομικό αδιέξοδο και σε δυσμενείς συνθήκες επιβίωσης, και ο επαγγελματικός προσανατολισμός γίνεται με κριτήρια, πάλι, βιοπορισμού, δεν υπάρχει ελευθερία. Η ελευθερία των Ελλήνων πολιτών προκύπτει αποκλειστικά μέσα από τη σύγκριση της σημερινής εποχής με την περίοδο της χούντας. Μάλιστα, επειδή η ελευθερία είναι κάτι που δεν συμφέρει τους πολιτικούς-εξουσιαστές, δεν πρόκειται ποτέ, μα ποτέ, να ευνοήσουν τη διάδοσή της.
Αν αναζητούμε την ελευθερία διανόησης και σκέψης, πρέπει να στραφούμε προς τους εαυτούς μας για να τη βρούμε. Όχι με εγωιστικές προθέσεις βέβαια, αλλά με σκοπό να αποκτήσουμε αυτογνωσία. Αν προηγείται η ανάγκη να αποκτήσουμε σωματική ελευθερία, τότε πρέπει να πάρουμε τα όπλα και να κατέβουμε στους δρόμους. Δεν υπάρχει, όμως, τέτοια ανάγκη σήμερα. Η νοητική ελευθερία είναι το ζητούμενο, και αυτή δεν θα την αποκτήσουμε ούτε με πορείες και διαδηλώσεις στους δρόμους, ούτε ψηφίζοντας τους πολιτικούς, ούτε, φυσικά, πασχίζοντας να ενταχθούμε σ’ αυτήν την κοινωνία.
[Απάντηση]
November 17th, 2008 at 7:51 pm
Sorry. Αντί για Anonymous, βάλτε Μιχαλάκης.
[Απάντηση]
σαράντα παλικάρια
από την Λε
από την Λεεεεεεεεεεεεεεεε - βα - διά
πάνε για να πατήηηηηη - σουνε
την Τριπο
μωρ’ την Τριποοοοο - λιιι - τσά
[Απάντηση]
ο τέταρτος στίχος πάει έτσι
- ΑΧ και να μην ήσουν θειά μου
[Απάντηση]
ΒΕΝΕΤΗΣ
ΚΟΛΛΕΓΙΑ
ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ
[Απάντηση]
εεεεεεεεεεεεεε΄΄΄ η σημαία, το πασόκ την κερδίσαν και οτι οι σήμαιες δεν δίδοντε! ρε για κοίτα κάτι μπλοκ και κάτι παλληκάρια που προστατέυουν σημαίες απο τους εχθρούς. θα τρελλαθουμε τελείως, αυτά είναι κυριές και κυριοί η πράξεις φανατισμού της νεολαιας που τυφλωνετε στα κομματικά υπόγεια (μηδενός κομματός εξαιρουμένου) τα κόμματα είναι απαραίτητα πλέον για την λειτουργεία του πολιτικού σηστήμστος, αλλά όχι σε αυτήν την μορφή με την οποιά είναι τώρα δομημένα και όπως διοικούνται…….. καταστρεφόμαστε.
[Απάντηση]
Χ jr (ο έφεδρος) Reply:
November 17th, 2008 at 8:37 pm
δόκιμε την ΕΣΣΟ μου
την παίρνεις σε κάμψεις
ακόμη και αν έχεις τσακίσει ένα ταψί πατάτες
[Απάντηση]
November 17th, 2008 at 9:04 pm
μάχιμος ο Χ. Jr?
xaxaxa!
καλόό΄!!!!!
έγραψες Σοφάκι
[Απάντηση]
Χ jr (ο warrior ο terminator) Reply:
November 17th, 2008 at 9:09 pm
πολεμώ και σε σκέφτομαι
[Απάντηση]
Δόκιμος Reply:
November 17th, 2008 at 9:13 pm
πες μας την να ψαροσούμε…………….. Σοφιά?
[Απάντηση]
Σαφώς και έχει ξεφτίσει το μήνυμα του Νοεμβρη του 73.
Ομως η ανάγκη για ψωμί παραμένει. Η ανάγκη για παιδεία το ίδιο. Οσο για την ελευθερία , ας μην μιλήσουμε καλύτερα.
Είδαμε και διαβάσαμε ακόμη μια χρονιά πώς όλοι ήταν στο πολυτεχνείο και πώς όλοι ήταν αγωνιστές κτλ.
Ούτε ένας δεν βρέθηκε να πεί ότι δεν ήταν στο πολυτεχνείο.
Με πρόχειρους υπολογισμούς, εκείνη την βραδιά στο πολυτεχνείο πρέπει να ήταν μαζεμένοι 10.000.000 έλληνες!
[Απάντηση]
November 17th, 2008 at 9:03 pm
εγώ δεν ήμουν διότι ήμουν 4 χρονών και 3 ημερών…
εσύ που ήσουν, αστέρι?
[Απάντηση]
παιδεία δεν έχουμε.
ελεύθεροι δεν είμαστε…
και όποιος δεν έχει ψωμί ναφάει παντεσπάνι
οεο
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 12:58 am
datura
gia sena den jero alla eimai eley8eros……
[Απάντηση]
προς κ.κ. διαχειριστές.
φοβερή η φωτό αλλά γιατί έχετε την ελληνική σημαία???
δείτε εδώ…
http://environmentfood.blogspot.com/2008/11/blog-post_8863.html
γιατί έπρεπε να έχετε μια σημαία από μια χώρα μη ορθόδοξη χριστιανή…
[Απάντηση]
http://www.skai.gr/master_dialogos.php?id=100463
[Απάντηση]
Ημουν στην σημερινή πορεία.
Νομίζω ότι δεν είχε πολύ παλμό ούτε ο αριθμός των διαδηλωτών ήταν αντίστοιχος με άλλες χρονιές.
Δεν νομίζω να έφταιγε η βροχή. Απλά όσο περνούν τα χρόνια, όσο οι άνθρωποι κοιτάζουν μόνο τα ατομικά τους συμφέροντα, η πορεία θα μικραίνει όλο και περισσότερο.
Είδα νέους πολλούς και όχι αρκετούς μεσήλικες. Πράγμα που σημαίνει ότι οι παλιοί έχουν πλέον αποσυρθεί απο τα κοινά, απογοητευμένοι ενώ οι νέοι που βράζει το αιμα τους τους αντικαθιστούν σιγά σιγά.
[Απάντηση]
Πήρα μάτι συνέντευξη του Αλέξη του Τσίπρα του καραμπουζουκλή στην κρατική τηλεόραση
Η συνέντευξη έλαβε χώρα στο γραφείο του Αλέξη
Ο Αλέξης έχει γκραβούρα του Τσε στο γραφείο του
Το Πολυτεχνείο ζει στα αιμοπετάλια του Αλέξη
[Απάντηση]
Το Πολυτεχνείο του 73 δεν λέει τίποτε πια
έχει κακοποιηθεί, βιασθεί, σοδομισθεί.
Το Χημείο είναι καλύτερο πράμα
Το Πολυτεχνείο του 89 και του 92 είναι μια χαρά
Άντε και το Πολυτεχνείο που βρήκε τον Βενιζέλο και τον Βερελή εγκλωβισμένους να λογοδοτούν χωρίς πλάτες, και με απεργία των δημοσιοκάφρων, είναι ωραίο και αυτό.
Πιστεύω πως η καλή ρελάνς θα γραφθεί στα προσεχή χρόνια μέσα στην Βουλή
[Απάντηση]
γαμώ τα παιδιά ήταν ο Μιχάλης ο Καλτεζάς
ήταν ωραίο παλικάρι
ήξερε νωρίς από μηχανές
έκανε ανακύκλωση στα μπυρομπούκαλα
ήταν metalάς
είχε ψυχή
[Απάντηση]
μετά το 21 γκαστρωθήκαμε τα καθίκια τους Φαναριώτες
μετά το 41-44 φορτωθήκαμε όλη την γκάμα των μούλων
μετά το 73 γλύφουμε τα χειρότερα ξερατά σερβιρισμένα με δημοκρατική σως
έχω σε υπόληψη τα θεία
[Απάντηση]
Σήμερα τα πράγματα είναι πιο ειλικρινή πάντως
το Πολυτεχνείο στον πεζόδρομό του είναι πράγματι ζωντανό
ολοζώντανο
σπαρταράει η πρέζα
ευωδιάζει η κατουρλίλα
και αν είσαι και γενναίος χτυπάς και καμιά βίζιτα από γυναικάρα τελειωμένη με Β και C
[Απάντηση]
επίσης το Πολυτεχνείο είναι ολοζώντανο και από την Στουρνάρη
μπλιμπλίκι πουτανάτο
οργάνωση γραφείου
και παπα Σωτήρης τίγκα στην βιβλιογραφία την ενημερωμένη
και που και που καμιά περατζάδα από Εξάρχεια προς ΟΚΑΝΑ
[Απάντηση]
κάνει ωραίες εκπομπές για το Πολυτεχνείο και ο κος Φυντανίδης
ο Σεραφείμ
και η Σία η Κοσιώνη φαντάζομαι να κάνει και αυτή καλή εκπομπή αν καταπιαστεί με το θέμα
και αν έχει ανταπόκριση και από τον Τέλογλου θα σκίσει
δεν το συζητώ
Ωραία κάστανα πουλά ο καστανάς
Στουρνάρη και Πατησίων γωνία
πάρε το σακουλάκι σου
άσε κανά ψιλό παραπάνω
και ρώτα τον ΄να μάθεις
τα λέει ωραία
[Απάντηση]
γιατί στο κάτω κάτω
θα ναι μαλακία να βρεθείς εκεί
και να φας από τα GoodyS απέναντι
ενώ παίζει ο Καστανάς
τουλάχιστον μαθαίνεις
πως να τα βγάζεις από την φωτιά
τα κάστανα
[Απάντηση]
να σέβεσαι πάντα ένα σπίτι
http://www.youtube.com/watch?v=1VOPUnighEU&feature=related
είναι καλό πράγμα ένα σπίτι
[Απάντηση]
ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΔΥΟ ΜΕΡΗ …
α) ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΨΑΝ ΕΔΡΑΣΑΝ ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΕΨΑΧΝΑΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ
ΜΕ ΤΑ ΨΙΧΟΥΛΑ ΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ και
β) ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΔΑΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΔΗΛΑΔΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΡΙΕΡΑ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΣΕ
ΤΟΥΤΗ ΕΔΩ ΤΗ ΧΩΡΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ ή
ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΔΩΣΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ
ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΟΥΜΕ ΠΟΤΕ…………
ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ 33 ΕΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΚΕΙ
ΑΠΟΡΩ ΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΧΡΜΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ
ΙΣΩΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΙΔΕ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗΣ ……………….
[Απάντηση]
ας γίνει μια αναφορά στην σοφια βέμπο και στους καλλιτέχνες που βοήθησαν την νύχτα εκείνη τα παιδιά που έφεραν την δημοκρατία στην χωρα
[Απάντηση]
επειδή θα μιλήσουμε για πολυτεχνείο βάλτε την εκπομπή του μάκη στο alter να δούμε σήμερα το πολυτεχνείο
[Απάντηση]
Προτείνω το εξής βιβλίο:
“Η τέχνη του ζην”, Επίκουρος, Εκδ. Πύρινος Κόσμος.
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 12:16 am
Sorry, δεύτερο λάθος για απόψε… Το βιβλίο είναι του Επίκτητου (συνάδελφος του Επίκουρου).
[Απάντηση]
Ποία είναι η ιστορία με την σημαία του Πολυτεχνείου; Παρακαλώ ενημερώστεμε γιατί δεν γνωρίζω την όλη υπόθεση λόγω του οτι δεν είμουν στην Ελλάδα εκείνη την εποχή.
[Απάντηση]
Exei mia ekpompi sto mega analogou ifous me kati ekpompes tou anemologiou wres wres(prowthisi tis idiotikis paideias) kai vgike o danikas kai rixnei ena xwsimo stous ipourgous…Mazi kai o maintanos o Kounalakis…. Pantws adipolitefsi mono o danikas kanei pali kala oute oi foitites…
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 1:37 am
pali kala pou einai o danikas oti exei pei mexri stigmis isxyei 100%.alla giati den lene oti oi komatikes neolees sta panepistimia einai ena terastio provlima?
[Απάντηση]
κωνσταντινε μια απορία ….
η δικτακτορία έφυγε με ένα πολυτεχνείο
…..η γενιά εκείνη πήρε την εξουσία στα χέρια της…
γιατί μας απογοήτευσε ????
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 12:48 am
Μας απογοητευσε?Η απλα εκανε κατι καλυτερο απτην προηγουμενη?
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 2:36 am
soy aresei ayto poy zeis shmera??
na moy peis apo poy agorazeis koyragio???
[Απάντηση]
ΟΣΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ. ΑΝ ΤΑ ΘΕΩΡΟΥΣΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΘΑ ΤΑ ΘΕΩΡΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ. “If You Tolerate This Your Children Will Be Next” Manic Street Preachers http://www.youtube.com/watch?v=Jm7ddqkgzFw
[Απάντηση]
Panx Romana sas eyxaristoyme…….
Ξέρεις τα λουλούδια μαράθηκαν
το φεγγάρι, τ’ άστρα σκεπαστήκαν
ακούω ήχους αυτοκτονίας
βλέπω τ’ αποτέλεσμα, δολοφονία.
Οι τελευταίοι ήρωες είναι ξεχασμένοι
στο νεκροταφείο κάπου πεταμένοι
τα κορμιά τους μεσ’ στους τάφους
οι δολοφόνοι στα κελιά τους.
Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Νεκροταφείο
εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Νεκροταφείο.
Μαύρες μέρες για το έθνος
μαύρη σημαία σκιάζει το μέλλον
άνθρωποι από άλλη πατρίδα
κάνουν κουμάντο στη δικιά σου πατρίδα.
Οι τελευταίοι ήρωες είναι ξεχασμένοι
στο νεκροταφείο κάπου πεταμένοι
τα κορμιά τους μεσ’ στους τάφους
οι δολοφόνοι στα κελιά τους.
Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Νεκροταφείο
εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Νεκροταφείο.
Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία
δάφνινα στεφάνια, ψεύτικη πορεία
αυτό δεν είν’ αγώνας. είν’ υποκρισία
αυτό δεν είν’ επέτειος, είναι κοροιδία
ανώνυμοι ήρωες επώνυμα μνημεία
Πολυτεχνείο.
Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Νεκροταφείο
εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Νεκροταφείο
εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Νεκροταφείο
εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Νεκροταφείο
εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Νεκροταφείο
εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Νεκροταφείο
[Απάντηση]
Εδώ μπροστά σας να σταθώ
τραγούδια και μισόλογα στο
φως να καταθέσω,
πως πήρα τέτοια απόφαση
δεν ξέρω αν θ’ αντέξω
η μέρα αυτή θυμίζει μακελειό.
Νοέμβρης ήταν η χρονιά και δω γινόταν του χαμού
εγώ ήμουν δεκαεννιά κι αυτή εβδομήντα τρία,
και να που ερωτεύτηκα κάποια χρονολογία
κι ο έρωτας κρατάει για καιρό.
Μα έχει ο καιρός γυρίσματα μεγάλωσε κι αυτή κι εγώ
μεγάλωσαν κι οι φίλοι μου εκεί γύρω στα σαράντα,
στα κόμματα γαντζώθηκαν και γω δεν ξέρω τι να πώ
και άλλοι στο σπιτάκι τους για πάντα
Η απόσταση μας έσωσε μα οι θύμησες πληγώνουνε
και λέμε σαν βρισκόμαστε τα ίδια και τα ίδια
μα νοιώθω σα μικρό παιδί που πάλι το μαλώσανε
και φεύγω σε μια άγονη Επαρχία
Κοιτάζω πάλι πίσω μου, δυο γιους απόκτησα κι εγώ,
δεκαεπτά Νοέμβρηδες μου βάρυναν την πλάτη,
σημαίες και γαρύφαλλα εμπόριο κι απάτη
και λόγοι επισήμων στο κενό.
Κρατάω το στόμα μου κλειστό,
τα χείλη μου ματώσανε,
κι αυτοί που μας προδώσανε
ανέραστοι να μείνουν.
Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε,
αυτό έχω μόνο να τους πω,
τα όνειρα των εραστών δεν σβήνουν.
Teleioo…Pantws i gnwmi mou einai oti iparxei mia nea genia pou milaei ligotero kai kanei perrisotera..
[Απάντηση]
KATHE FORA POY PAO NA AFISO ENA LOYLOYDI ESTHANOME XALIA GIATI?KRIMA TA PAIDIA POY XATHIKAN GIA ENA ONEIRO KRIMA.
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 1:04 am
Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία
δάφνινα στεφάνια, ψεύτικη πορεία
αυτό δεν είν’ αγώνας. είν’ υποκρισία
αυτό δεν είν’ επέτειος, είναι κοροιδία
ανώνυμοι ήρωες επώνυμα μνημεία
Πολυτεχνείο.
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 1:13 am
DEN XERO TI NA PO NA SIMFONISO H OXI DEN XERO RE FILE NIKTIME PIA .XERO OMOS TI NIOTHO EGO.
[Απάντηση]
konstantine 8a kleiseis me rwmiosini alla an ginete na erminevi o mikis
[Απάντηση]
Χ jr Reply:
November 18th, 2008 at 1:42 am
γουστάρω ρωμιοσύνη
γουστάρω τον Σύλλα
γουστάρω γραικύλους
γουστάρω ρωμαιοκρατία
γουστάρω χασαποχριστιανοσύνη
είμαι τίγκα στα γούστα
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 1:51 am
egw goustrw 8eodoraki
[Απάντηση]
Χ jr Reply:
November 18th, 2008 at 1:52 am
περαστικά
πήγαινα φροντιστήριο
πήγαινα και κατηχητικό
θυμάμαι γλυκιές νύχτες με ζέστες
[Απάντηση]
θαύμα θαύμα θαύμα
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 1:50 am
na brei thn gynaika poy toy edvse portokalada sto pame paketo….
[Απάντηση]
σεβασμος και περισυλογη
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 1:52 am
astous na milisoume katalavenoume k to poion tou ka8ena etsi
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 1:54 am
kyrie andrea se katalava apo thn foni …
pes moy poy eisai kai ti kaneis tora….
[Απάντηση]
δεν με πείραξε η χούντα γιατί ήμουν φιλήσυχος
γεια σου ρε ρωμιέ
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 1:58 am
apopse 8a akoysoyme oloys toys istorikous…..
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 2:02 am
Μίλαν Κούντερα, “Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία, είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη.”
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 2:06 am
aptis megales atakes tou kountera…
μνημοσυνο εγινε στις 4 νοεμβριου κύριε Λαβίθη,
κόψτε σας παρακαλούμε τους ιστορικούς …όχι αλλο ιστορία…
ο διηνέκης μας λείπει τώρα…….
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 2:12 am
mpike kai i karikatoura tou vasilia stin mesi pou ton thimithikan…
[Απάντηση]
Πριν από τέσσερα χρόνια, ο στρατιώτης, που στις 17 Νοεμβρίου 1973 οδηγούσε το τανκ που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου, έλυσε τη σιωπή του και έδωσε μία συνέντευξη για τα γεγονότα εκείνης της νύχτας, αλλά και για τον αντίκτυπο που είχαν αυτά στη ζωή του.
Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο Το ΒΗΜΑ, 09/11/2003.
«ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΓΙ’ AYTO ΠΟΥ HMOYN, ΓΙ’ AYTO ΠΟΥ EKANA. Τότε αισθανόμουν ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Στους “μαυροσκούφηδες”, στο Γουδί, είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα “παλιοκουμμούνια”, όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Τι περιμένεις!.. Ούτε μια εφημερίδα δεν είχα διαβάσει μέχρι τότε. Είχα γίνει και εγώ φασίστας. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου. »
1973-2003. Ο A. Σκευοφύλαξ, ο έφεδρος στρατιώτης του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σπάει την τριαντάχρονη σιωπή του και αποκαλύπτει όσα συνέβησαν τη μαύρη νύχτα που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και στιγμάτισε για πάντα τη ζωή του. «Ντρέπομαι γι’ αυτό που ήμουν, γι’ αυτό που έκανα» λέει στην εκ βαθέων εξομολόγησή του. Μια στιγμή, μια ζωή. Στη «μία και μοναδική φορά» που δέχθηκε να ξύσει «τις πληγές του παρελθόντος», όπως λέει σε μια αποστροφή του λόγου του ο κ. Σκευοφύλαξ, περιγράφει λεπτό προς λεπτό τη στρατιωτική επιχείρηση της χούντας, η οποία ξεκίνησε λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 16ης Νοεμβρίου με την έξοδο των τανκς στους δρόμους της Αθήνας και ολοκληρώθηκε στις 3.30 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, με την αιματοβαμμένη εισβολή στο Πολυτεχνείο. Στη σπάνια μαρτυρία του ο κ. Σκευοφύλαξ μνημονεύει τις δραματικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν στους δρόμους της Αθήνας, τις ειρηνικές εκκλήσεις των φοιτητών που ηχούσαν στα αφτιά του σαν «κραυγές εχθρών της πατρίδας». Τις διαταγές των αδίστακτων στρατιωτικών που πίστεψε ότι ήταν «πατριώτες». Θυμάται - τότε με χαρά, τώρα με θλίψη - τον πόνο των φοιτητών που είδαν το όνειρό τους να τσαλακώνεται κάτω από τις ερπύστριες που ο ίδιος έθεσε σε κίνηση, τον τρόμο που ακολούθησε από τις λυσσαλέες επιθέσεις των αστυνομικών. Το απαράμιλλο θάρρος του φοιτητή που γύρισε και του είπε: «Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες μέσα;». Την οργή που του προκάλεσε και λίγο έλειψε να τον οδηγήσει σε εν ψυχρώ δολοφονία. «Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή… Αν έλεγε μια κουβέντα ακόμη, θα τον σκότωνα»! Οι λέξεις βγαίνουν με δυσκολία. Σε αυτή τη συνέντευξη του κ. A. Σκευοφύλακος μιλούν δύο πρόσωπα: ο 20χρονος έφεδρος στρατιώτης και ο 50χρονος βιοπαλαιστής. Αυτό είναι το τίμημα που πληρώνει, ακόμη και σήμερα, για μια ενέργεια που τον κατέστησε αρνητικό πρωταγωνιστή στην κρισιμότερη στιγμή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Μια στιγμή, μια αιωνιότητα. Μετά την απόλυσή του από τον στρατό, ο A. Σκευοφύλαξ θα μοχθήσει για να ζήσει. «Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Εμένα που μου έμαθαν να μισώ τους κομμουνιστές, ψήφισα δύο φορές το KKE». Στα 30 του θα παντρευτεί, θα αποκτήσει παιδιά. Ζώντας σε μια γειτονιά των νοτίων προαστίων, όλα αυτά τα χρόνια αποφεύγει να μιλάει για τα γεγονότα εκείνης της νύχτας. Οσες φορές θα τον ρωτήσουν «τι σχέση έχεις με τον “πορτάκια” του Πολυτεχνείου;», θα μιλήσει για «μακρινό ξάδελφο που σκοτώθηκε σε τροχαίο»! Στη γυναίκα του θα ανοίξει την καρδιά του ύστερα από χρόνια. Στα τρία παιδιά του δεν το έχει αποφασίσει ακόμη. «Είμαι ένας άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρόνων. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο»!
1973-2003. Τριάντα χρόνια μετά, ο άνθρωπος που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου θα πει για τους φοιτητές, τους νέους και τους εργαζομένους που αγωνίστηκαν για την πτώση της χούντας: «Είχαν μεγάλη ψυχή. Ηταν παλικάρια». Ο κ. Σκευοφύλαξ δεν θα ξεχάσει τη φοιτήτρια που τραυματίστηκε κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια σήμερα του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Πέπη Ρηγοπούλου. «Θα ήθελα να τη δω, να της πω… Δεν τολμάω όμως. Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις».
«O στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο»
«Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Εργάτης κατάλαβα ότι δεν μπορώ να έχω τα ίδια αιτήματα με τους εργοδότες. Εμένα που μου έμαθαν να μισώ τους κομμουνιστές, ψήφισα δύο φορές KKE»!
«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ημουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι “μαυροσκούφηδες” ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. “Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα” μας έλεγαν και εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά τον σταθμό του Πολυτεχνείου. “Παλιοκουμμούνια” θα καλοπεράσετε!” λέγαμε».
Στα 20 χρόνια του ο A. Σκευοφύλαξ βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα, στην επίλεκτη ομάδα του Σώματος των Τεθωρακισμένων κατέπνιξε την εξέγερση των φοιτητών. «Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 16ης Νοεμβρίου, η ίλη μου πήρε εντολή να ετοιμαστεί για έξοδο. Αποφασίστηκε να βγουν πέντε δικά μας άρματα, κάτι γαλλικά AMX30. Εγώ ήμουν οδηγός στο πρώτο άρμα που βγήκε στον δρόμο». Στο ίδιο άρμα βρίσκονταν ο αξιωματικός Μιχάλης Γουνελάς, ως επικεφαλής, ο ανθυπασπιστής Λάμπρος Κωνσταντέλλος, ως οδηγός εδάφους, ο λοχίας Στέλιος Εμβαλωμένος και ο Γιάννης Τίρπας.
«Στη 1.15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Σόνια, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία. Με διάφορες μανούβρες αριστερά - δεξιά, μπρος πίσω, άνοιξα τον δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται ο κ. Σκευοφύλαξ. Ο δρόμος για τα τανκς ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Οταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφ. Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε “είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια”. Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα»!
Την έξοδο των τανκς από το Γουδί θα πληροφορηθούν οι Αθηναίοι από τον εκφωνητή του Πολυτεχνείου, τον Δημήτρη Παπαχρήστο. Παρά τις παρεμβολές της ΚΥΠ, το ραδιόφωνο των εξεγερμένων φοιτητών θα μεταφέρει στους Αθηναίους τον ανατριχιαστικό συριγμό από τις ερπύστριες των τανκς. Ο εκφωνητής απευθύνει έκκληση στα «στρατευμένα νιάτα» να μη χτυπήσουν. «Δεν θα χτυπήσουν τα παιδιά, τα αδέλφια μας οι φαντάροι, το φρούριο της ελευθερίας, το μόνο μέρος της Ελλάδας που είναι ελεύθερο. Δεν έχουμε όπλα. Προτάσσουμε μόνο ανοιχτά τα στήθη μας. Λαέ της Αθήνας, όλοι μαζί το σύνθημα: λαός και στρατός μαζί. Δεν θα χτυπήσει ο στρατός!».
Με νεότερη εντολή των στρατιωτικών που κατευθύνουν την επιχείρηση «Εκκένωσις του Πολυτεχνείου» τα πέντε τανκς προωθούνται προς το Μουσείο. H ώρα της αιματοβαμμένης επέμβασης πλησιάζει. «Μας είπαν να πάμε κοντά στο Πολυτεχνείο, αλλά όχι μπροστά στην πόρτα. Αυτό κάναμε. Σταματήσαμε λίγα μέτρα πιο πέρα». Στη θέα των τανκς εκατοντάδες φοιτητές πλησιάζουν στην πύλη, ανεβαίνουν στα κάγκελα, φωνάζουν συνθήματα συναδέλφωσης.
Με διάφορους απειλητικούς ελιγμούς και μαρσαρίσματα που ακούγονται σαν κανονιές, οι οδηγοί των τανκς προσπαθούν να κάμψουν το ηθικό των φοιτητών. Ο εκφωνητής του Πολυτεχνείου απευθύνει νέα έκκληση να αποφευχθεί η αιματοχυσία. «Οι φαντάροι δεν ανήκουν στη χούντα. H χούντα στηρίζεται στο μέταλλο, στηρίζεται στα τανκς, στο σίδερο. H καρδιά των φαντάρων έχει τον ίδιο παλμό με τη δικιά μας. Αγαπάτε τους φαντάρους. Ελληνικά στρατευμένα νιάτα, ο λαός δεν σας κρατάει κακία. Ξέρει ότι είστε μαζί μας».
H ώρα έχει πάει 2 το πρωί. «Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Εδειχναν πανικόβλητοι». Ο κ. Σκευοφύλαξ φέρνει στη μνήμη του τα φοβισμένα πρόσωπα των συνομηλίκων του που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Χαμηλώνει το βλέμμα του. «Και εγώ, να σκεφτείς ότι τους έβλεπα σαν μαμούνια που ήθελα να τα φάω»!
Με ολοένα μεγαλύτερη ένταση και αγωνία οι φοιτητές φωνάζουν προς τους στρατιώτες «είμαστε αδέλφια, αφήστε τα άρματα», ενώ ο εκφωνητής του Πολυτεχνείου καλεί το πλήθος να δείξει αυτοσυγκράτηση. «Απομονώστε τους προβοκάτορες. Δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτα με το στρατό. Δεν θέλουμε να χυθεί ελληνικό αίμα». Ο Δημήτρης Παπαχρήστος ψάλλει τον εθνικό ύμνο. Το ίδιο κάνουν και οι χιλιάδες νέοι που βρίσκονται στο Πολυτεχνείο.
Ενα τέταρτο πριν από τις 3 το πρωί οι στρατιωτικοί δίνουν προθεσμία λίγων λεπτών στους φοιτητές για να αποχωρήσουν από το Πολυτεχνείο, να παραδοθούν. Κάποιοι από τους φοιτητές που θέλουν να αποχωρήσουν δοκιμάζουν να απασφαλίσουν την κεντρική πύλη. Δεν τα καταφέρνουν. Πίσω από την πύλη είναι σταθμευμένο ένα αυτοκίνητο Μερτσέντες που μπλοκάρει το άνοιγμά της. Ο επικεφαλής των τεθωρακισμένων αρμάτων εκνευρίζεται. Οργισμένος φωνάζει: «Τσογλάνια, ρεζιλεύετε το στράτευμα!» και δίνει σήμα για την επέλαση του άρματος.
«Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: “Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!”» λέει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».
Λίγα λεπτά αργότερα ο A. Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα και εγώ από το άρμα και μπήκα στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει με μοναδική ειλικρίνεια.
Στο εσωτερικό του Πολυτεχνείου επικρατεί πανδαιμόνιο. Διαφωτιστική είναι η περιγραφή που δίνει ο εισαγγελέας Δημήτρης Τσεβάς στην έκθεση που συνέταξε το 1974 για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου: «Εντρομοι και εμβρόντητοι οι σπουδασταί κυριεύονται από την ενώπιον του εσχάτου κινδύνου φοβεράν αγωνίαν. Υπό την πίεσιν πλήθους ανθρώπων καταρρίπτεται τμήμα των προς την οδόν Στουρνάρη κιγκλιδωμάτων. Και διά του δημιουργηθέντος ανοίγματος εξέρχονται οι σπουδασταί κατά μάζας. Νέον, όμως, δι’ αυτούς αρχίζει μαρτύριον. Υβρεις κατ’ αυτών εκτοξεύονται και καταδιωκόμενοι βαναύσως κακοποιούνται».
Οπως αναφέρει ο κ. Σκευοφύλαξ, «αστυνομικοί κυνηγούσαν και χτυπούσαν τους φοιτητές όπου τους έβρισκαν. Αν δεν ήταν οι ΛΟΚατζήδες να τους σταματήσουν - θυμάμαι ότι πολλές φορές πιάστηκαν στα χέρια μαζί τους - δεν ξέρω και γω τι θα γινόταν». Λίγο αργότερα οι στρατιώτες σχηματίζουν έναν διάδρομο για να περάσουν ασφαλείς οι φοιτητές. Για το θέμα αυτό, στο πόρισμα Τσεβά υπογραμμίζεται χαρακτηριστικά: «Εμπροσθεν μεν της πύλης του Πολυτεχνείου δημιουργείται διάδρομος υπό των στρατιωτών μέσω του οποίου διέρχονται οι εξερχόμενοι, κατευθυνόμενοι προς την οδόν Τοσίτσα, εντός δε του Πολυτεχνείου βοηθούν, προστατεύουν και εις τους ώμους των πολλούς αδυνάτους κρατούν διά να δυνηθούν να υπερπηδήσουν το υψηλόν κιγκλίδωμα. Και επεισόδια μεταξύ στρατιωτικών και αστυνομικών λαμβάνουν χώραν εν τη προσπαθεία των πρώτων να προστατεύσουν τους φοιτητάς από το διωκτικόν μένος των άλλων».
Μέσα στο Πολυτεχνείο ο A. Σκευοφύλαξ είδε πολλούς τραυματίες και ίσως, όπως λέει, και νεκρούς. «Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολύ χτυπημένοι, θυμάμαι ότι είδα πολλούς τραυματίες, ενώ τρεις-τέσσερις ήταν σωριασμένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγμή ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω μου και μου είπε: “Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;”. Αφήνιασα. Εβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: “Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω”. Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή… Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήμουν. Ενας φασίστας».
Παρά τον πόνο τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του κ. Σκευοφύλακα: «Οπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Οταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Οσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ’ όσα τους κάναμε… Δεν μπορώ να το συχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..».
Την αναγνώριση των φοιτητών για ορισμένους από τους αξιωματικούς του στρατού και τους έφεδρους στρατιώτες θα διαπιστώσει αργότερα και ο εισαγγελέας: «Πολλοί αξιωματικοί και στρατιώται παρεμβαίνουν προς προστασίαν των φοιτητών. Και υπήρξε πηγαία και βαθειά η ευγνωμοσύνη πολλών εξ αυτών προς τους αγνώστους σωτήρας των, ως εις τας καταθέσεις των τούς αποκαλούν με συγκίνησιν»!
Εκατοντάδες φοιτητές καταφέρνουν να βγουν έξω από το Πολυτεχνείο, ξεχύνονται στους γύρω δρόμους, τρέχουν να φύγουν, να γλιτώσουν τη ζωή τους, καθώς γίνονται στόχος ελεύθερων σκοπευτών. «Απομακρυνόμενοι όμως του Πολυτεχνείου αγωνιώδεις τούς αναμένουν εκπλήξεις. Από παντού τους καταδιώκουν και τους χτυπούν. Εις την γωνίαν των οδών Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας άνδρες της ΚΥΠ εν πολιτική περιβολή τους χτυπούν ανηλεώς και πυροβολούν κατ’ αυτών, ενώ εις την ταράτσαν ενός των αυτόθι κτιρίων έχουν εγκαταστήσει πολυβόλον. Εις τας ταράτσας των γύρω κτιρίων επισημαίνονται ελεύθεροι σκοπευταί υπό του ιδίου Διευθυντού της Αστυνομίας να επιτελούν το φονικόν έργον των»!
Την ίδια στιγμή, όπως επισημαίνεται στην ίδια έκθεση, «ομάδες τραμπούκων και επικινδύνων τρωκτικών της γαλήνης του τόπου εκδηλώνουν το εγκληματικόν μένος των κατά των ατυχών σπουδαστών που κατά μάζας εξέρχονται του Πολυτεχνείου». Οι τραμπούκοι είναι άνδρες της ΕΣΑ, οι οποίοι δεν διστάζουν, μάλιστα, να κακοποιήσουν ακόμη και πανεπιστημιακό γιατρό, ο οποίος, μαζί με τη σύζυγό του, είχε σπεύσει να βοηθήσει τους ανυπεράσπιστους φοιτητές.
Στη συμβολή των οδών Πατησίων και Στουρνάρη «άνδρες εν πολιτική περιβολή, κραδαίνοντες ρόπαλα, εξήλθον από ομάδα αυτόθι ευρισκομένων αστυνομικών και εκακοποίησαν σεβάσμιον καθηγητή Πανεπιστημίου, την σύζυγόν του και νεαρόν σπουδαστήν, διότι εξήρχοντο του Πολυτεχνείου, ένθα ο καθηγητής-ιατρός και η σύζυγός του είχον μεταβή προς εκπλήρωσιν του ανθρωπιστικού και ιατρικού των καθήκοντος. Και οι ροπαλοφόροι ούτοι ήσαν άνδρες της ΕΣΑ εν πολιτική περιβολή. Εις το πανδαιμόνιον τούτο της εξόδου των φωνών, των κραυγών, των οιμωγών, των καταδιώξεων και των πυροβολισμών έπεσαν οι περισσότεροι εκ του πλήθους των τραυματιών».
Οταν επέστρεψε στο Γουδί, στη βάση των Τεθωρακισμένων, ο κ. Σκευοφύλαξ έγινε δεκτός με ζητωκραυγές. Ηταν το τιμώμενο πρόσωπο. «Οταν γυρίσαμε στο στρατόπεδο, έγινα ήρωας. Οι στρατιωτικοί μου έδιναν συγχαρητήρια. Τότε αισθανόμουν ότι ήμουν κάποιος, ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα “παλιοκουμμούνια”, όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Ενιωθα περήφανος. Ημουν και εγώ φασίστας».
Οκτώ ημέρες αργότερα, κάτι θα σπάσει μέσα του. Το φρόνημά του θα κλονισθεί, όταν θα δει τον «εθνοσωτήρα» να καθαιρείται και να περιφρονείται από τους συνοδοιπόρους του, αυτούς που πιο πριν ορκίζονταν στο όνομά του. «Την επόμενη εβδομάδα έγινε η στάση του Ιωαννίδη. Ημουν πάλι σε επιφυλακή. Μας πάνε στο ΓΕΣ. Στο προαύλιο λάβαμε θέσεις. Δεν ξέραμε γιατί πήγαμε εκεί. Δεν μας είπαν. Γυρνώντας στο Γουδί μάθαμε ότι “έριξαν” τον Παπαδόπουλο» αναφέρει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Τότε μέσα μου κάτι άλλαξε. Αυτοί που τον παρουσίαζαν σαν θεό, τώρα τον έβριζαν. Δεν μπορούσα να το καταλάβω αυτό. “Μα είναι τόσο πουλημένοι όλοι τους;” αναρωτήθηκα. Αυτοί πάνε όπου φυσάει ο βοριάς. “Πουλημένα τομάρια” είπα μέσα μου. Θυμάμαι ότι ο Μιχάλης Γουνελάς παρέδωσε τα γαλόνια του στους άνδρες της ΕΣΑ, που ήρθαν στο Κέντρο και τον συνέλαβαν».
Με τη Μεταπολίτευση ο στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ θα βρεθεί στα σύνορα. «Ο Καραμανλής είχε πει “τα άρματα στα σύνορα”. Ηταν τα γεγονότα της Κύπρου. Πήγαμε Αλεξανδρούπολη. Μετά από έξι μήνες πήρα άδεια. Αντί να απολυθώ στους 22 μήνες, έφτασα στους 30. Εφεδρεία στην εφεδρεία. Οταν απολύθηκα, όλα είχαν αλλάξει μέσα μου».
Στη Δυτική Αθήνα, όπου κατοικούσε με τους γονείς και τα δύο αδέλφια του, θα αναζητήσει δουλειά. «Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Εκανα όποια δουλειά μπορείς να φανταστείς. Εργάτης κατάλαβα ότι δεν μπορώ να έχω τα ίδια αιτήματα με τους εργοδότες. Εμένα που μου έμαθαν να μισώ τους κομμουνιστές, ψήφισα δύο φορές KKE»!
Ολα αυτά τα χρόνια ο κ. Σκευοφύλαξ θα κάνει μια ήρεμη ζωή. Σπίτι - δουλειά, δουλειά - σπίτι. Ποτέ δεν θα μιλήσει για το Πολυτεχνείο. Δεν θα αισθανθεί να τον ενοχλούν. Μόνο μία φορά το επώνυμό του τον έφερε σε δύσκολη θέση. «Στη δουλειά πριν από χρόνια κάποιος άκουσε πώς με λένε και ρώτησε αν έχω κάποια σχέση με τον “πορτάκια”, όπως είπε, του Πολυτεχνείου. “Ξάδελφός μου είναι, μακρινός. Σκοτώθηκε σε τροχαίο” απάντησα. Είμαι ένα άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρονών. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο! Οι φίλοι μου δεν ξέρουν ποιος είμαι ούτε κανείς στη γειτονιά. Μόνο η γυναίκα μου το ξέρει. Της το είπα ύστερα από χρόνια. Στα παιδιά μου δεν το είπα ακόμη».
1973-2003. Με μια αυτοκριτική διάθεση που σπανίζει, ο κ. Σκευοφύλαξ δεν θα διστάσει να πει: «Ντρέπομαι γι’ αυτό που ήμουν, γι’ αυτό που έκανα. Στη θέση μου θα μπορούσε να βρεθεί ο καθένας, έφεδρος στρατιώτης ήμουν άλλωστε. Δεν με απαλλάσσει όμως αυτό. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου».
Για τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στη χούντα, ο κ. Σκευοφύλαξ θα μιλήσει με κολακευτικά λόγια. «Είχαν μεγάλη ψυχή. Ηταν παλικάρια. Δεν ξέρω αν έχει νόημα, αλλά θα ήθελα να τους πω μια μεγάλη συγγνώμη». Ο οδηγός του τανκ που μπήκε στο Πολυτεχνείο δεν θα ξεχάσει τη νεαρή φοιτήτρια που τραυματίστηκε σοβαρά κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια - σήμερα - του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Πέπη Ρηγοπούλου. «Πιστεύω ότι αν τη δω σήμερα, δεν θα ξέρω τι να της πω. Πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια πέρασε από το μυαλό μου να τη συναντήσω, αλλά σταματούσα. Θα ήθελα να τη δω, να της πω… Δεν τολμάω όμως. Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις».
[Απάντηση]
μ’άρεσε o al bundy… και μου θύμισε το αγαπημένο μου ποίημα απο το σχολείο “επί ασπαλάθων”
Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού.”
πάλι με την άνοιξη.
Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες
το κόκκινο χώμα και οι ασπάλαθοι
δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια
και τους κίτρινους ανθούς.
Απόμερα οι αρχαίες κολόνες,χορδές μιας άρπας που αντηχούν
ακόμη…
Γαλήνη
-Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;
Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ,χαμένη στου μυαλού
τ’αυλάκια.
τ΄όνομα του κίτρινου θάμνου
δεν άλλαξε από κείνους τους καιρούς.
Το βράδυ βρήκα την περικοπή:
“τον έδεσαν χειροπόδαρα” μας λέει
“τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν
τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν
απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους
και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο κουρέλι”.
Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του
Ο Παμφύλιος ο Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος
31 του Μάρτη 1971
[Απάντηση]
Το ΚΚΕ σταθερό στη σταλινική παράδοση της ψευδολογίας και της διαστρεύλωσης των γεγονότων τώρα προσπαθεί να καπηλευθεί την εξέγερση του πολυτεχνείου.
Δεν ξεχνάμε όμως την ανακοίνωση της πανσπουδαστικής τις μέρες εκείνες ότι το Πολυτεχνείο ήταν “ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΩΝ ΠΛΗΡΩΜΕΝΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠ ΚΑΙ ΤΩΝ ΨΕΥΤΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ ΧΑΦΙΕΔΩΝ”.
εδώ http://deilogos.files.wordpress.com/2008/11/politexnioanakoinosios3.jpg βρίσκεται και η περίφημη ανακοίνωση που έβγαλαν τότε οι αγωνισταράδες του ΚΚΕ.
ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΠΟΥΝ ΜΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ. ΑΙΣΧΟΣ ΚΑΙ ΝΤΡΟΠΗ.
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 2:29 am
χαχαχαχα λεω και εγω δεν θα ειπωθει!!
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 2:31 am
ακομα δεν εχω καταλαβει τι λεει ακριβως…..
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 2:35 am
εδώ http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,dt=16.11.2003,id=57786828 είναι ένα άρθρο της ελευθεροτυπίας που εξηγεί λίγο τα γεγονότα και εδώ http://politikokafeneio.com/gallery/displayimage.php?pid=200&fullsize=1 ένα πιο μικρό κομμάτι πιο ευκολοδιάβαστο που κατηγορεί τους καταληψίες του πολυτεχνείου ως πράκτορες τις CIA
November 18th, 2008 at 2:50 am
To provlima einai oti akoma kanoun tetoies taktikes…Ama exei mpei o stalinismos mesa sou asta na pane…eftixws i evrwpaiki aristera exei dioksei ton stalinismo kai giafto iparxei opws iparxei akoma kai simera
Σιγα τι ναπαντησετε τωρα στον χρηστο τζουνιορ αυτος σπαει πλακα ειναι φανερο πως δεν εχει τιποτα καλυτερο να κανει,απλα να προκαλει χωρις αρχη και τελος…Τωρα τι θα γινει το κεντρο της συζητησης ο Αl Βandy?αυτος ειναι το ηθικολογικο συμπληρωμα της χουντας
[Απάντηση]
Τότε, όλοι ενωμένοι φώναζαν να φύγει η χούντα.
Σήμερα, είναι της μόδας να αποδοκιμάζεις οποιονδήποτε δεν ανήκει στη φράξια σου.
Τότε, αν σήκωνες οποιαδήποτε άλλη σημαία εκτός από την ελληνική στο Πολυτεχνείο ήσουν προβοκάτορας.
Σήμερα αν κατέβει κανείς στην πορεία του Πολυτεχνείου με ελληνική σημαία, θα θεωρηθεί εθνικιστής.
Τότε, το σύνθημα ήταν ψωμί -παιδεία -ελευθερία
Σήμερα, τα συνθήματα ορίζονται από την κεντρική επιτροπή κάθε κόμματος
Τοτε, υπήρχε ένα ραδιόφωνο που εξέφραζε τους πάντες
Σήμερα, υπάρχουν διαφωνίες για το ποιος θα πάρει τη μεγαφωνική και πόση ώρα
Τότε οι μέσα καλούσαν τους απέξω να συμμετέχουν.
Σήμερα οι μέσα διώχνουν τους απέξω γιατί τους χαλάνε το πανηγυράκι.
Τότε οι καταληψίες διαμαρτύρονταν ειρηνικά ενάντια στη χούντα
Σήμερα οι καταληψίες καταστρέφουν περιουσίες με μολότοφ.
Μόνο ντροπή μπορεί να νιώσει κανείς για την κατάντια της επετείου και τον εξευτελισμό του άδολου και γνήσιου αγώνα των φοιτητών πριν 35 χρόνια.
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 2:56 am
EXEIS MEGALO DIKIO SIMFONO ME OSA GRAFEIS.
[Απάντηση]
καλημερα σε ολους. Τόσα χρονια μετα και νιωθω ντροπη για την χωρα μου σε οτι αφορα την προοδο που συντελεστηκε σε πολλους τομεις. δυστυχως ενα εχω να πω: ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ και λεω ολους μας συμπεριλαμβανοντας πολιτικους πρωτους και καλυτερους που δινουν το λαθος παραδειγμα ( κλεβουν, λενε ψεματα, πλουτιζουν νοιαζοντας μονο για τον εαυτο τους, διαπλεκονται με συμφεροντα, δεν ενδιαφερονται για την παιδεια, την υγεια , το περιβαλλον και ορισμενες φορες καταπατουν και το Συνταγμα) , μετα εμας τουσ πολιτες που τους ακολουθουμε. Ευτυχως λιγες εξαιρεσεις δεν λειπουν αλλα ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΔΥΚΝΥΟΝΤΑΙ. 35 χρονια μετα που παμε? παμε 1 βημα μπροστα και 5 πισω. σιγουρα ειμαστε καλυτερα απο τοτε και ποτε να μη ζησουμε χουντε ξανα και οι νεοτεροι ειδικα. Ομως αν και μικρος και δεν ειχα γεννηθει τοτε εχω μια απορια. Γιατι χαρακτηρισαν “στιγμιαιο” το πραξικοπημα τοτε και εξαιτιας αυτου τιμωρηθηκαν μονο 15 ατομα κι οχι χιλιαδες αλλοι που πηραν μερος σε βασανιστηρια τοτε? ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ 35 Χρονια μετα να ΜΕΝΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΧΡΕΙΟΙ ΟΙ ΧΟΥΝΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ?ΝΤΡΟΠΗ ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΝΤΡΟΠΗ. τι θα πω στο παιδι μου οτι δικαστηκαν μονο 15 ατομα ? ντρεπομαι να του απαντησω.35 χρονια μετα τα συνθηματα μπορει να ναι ιδια μπορει να προστεθουν κι αλλα οπως ” ΠΑΙΔΕΙΑ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ”
και για οσους δεν γνωριζουν και θελουν να μαθουν τους παραπεμπω σε δεκαδες βιντεο στο youtube αξιζουν να τα δουν
http://www.youtube.com/watch?v=-iT7umcl7eY
http://www.youtube.com/watch?v=1Uv6YAtckRM
[Απάντηση]
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου έθεσε την ταφόπλακα της προσπάθειας της αμερικανοκίνητης χούντας και των ντόπιων υποχειρίων της να προωθήσουν τη «δημοκρατικοποίηση» του καθεστώτος, όπως όριζε το σύνταγμα των συνταγματαρχών του 1968, ραμμένο και κομμένο στα μέτρα τους, για να δημιουργήσουν μια ελεγχόμενη δημοκρατία τύπου Τουρκίας και Χιλής. Το καθεστώς της χούντας, μη καταφέρνοντας να αποκτήσει λαϊκή βάση σχεδίαζε τη μετάλλαξή του για να γίνει τουλάχιστον ανεκτό μέσω της ελεγχόμενης φιλελευθεροποίησής του, την οποία πολιτικές δυνάμεις από όλο το φάσμα της πολιτικής άρχισαν να το προσεταιρίζονται, το καθένα για δική του σκοπιμότητα!!
[Απάντηση]
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, που είχε ωστόσο ως βάση την αντίθεση και την παθητική κατά βάση αντίσταση του λαού στο καθεστώς, έθεσε τέρμα ανεπιστρεπτί στην κάτω από έναν δήθεν δημοκρατικό μανδύα καλυμμένη κατοχή. Η χούντα έδειξε το αληθινό της προσωπείο, που ως υποκινούμενο όργανο των αγγλοαμερικανικών σχεδιασμών οδήγησε στον πραγματικό στόχο εγκαθίδρυσής της που ήταν τελικά, όπως περίτρανα αποδείχτηκε, η διχοτόμηση της Κύπρου.
Γι’ αυτό η εξέγερση του Πολυτεχνείου διατηρεί και σήμερα τη συμβολική του επικαιρότητα, παρ’ όλο τον μεταπολιτευτικό του ευτελισμό από την πλειοψηφία των πρωταγωνιστών του.
Αντηχεί ακόμη η φωνή του Πολυτεχνείου από τον ραδιοφωνικό του σταθμό:
Ελληνικέ λαέ, απόψε, εδώ και λίγη ώρα η χούντα, η δικτατορία, έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Η σκιά του στρατιωτικού νόμου έπαψε πια να είναι σκιά. Είδαμε τα τανκς να κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας. Λαέ, η χούντα ξεσκέπασε για άλλη μια φορά το πρόσωπό της. Όταν για πρώτη φορά αντιμετώπισε τον λαϊκό αγώνα έστειλε σ’ αυτόν τα τανκς. Όμως όλοι ξέρουμε. Η χούντα έχει μόνο τα όπλα, δεν έχει τις καρδιές κανενός. Είναι ξενοκίνητη και γι’ αυτό δεν την υποστηρίζει καμιά παλλόμενη ελληνική καρδιά.
[Απάντηση]
ΤΙ ΠΑΝΙΣΧΥΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΟ 70 ΑΤΟΜΑ ΕΓΙΝΕ Η ΧΟΥΝΤΑ!!!
[Απάντηση]
”Αποκατάσταση της αλήθειας” δεν είναι να λέει κάποιος
ότι στο Πολυτεχνείο είχαν μαζευτεί το πολύ 500 άτομα.
Αυτό είναι ανασκευή της αλήθειας, με ένα μεγάλο ψέμα.!!!
Αυτό είπε ο ακροατής λίγο πριν τις 3:00′. Που ήταν ναύτης
-όπως είπε- τότε.
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 3:19 am
Τώρα έδεσε το γλυκό με τον εν λόγω κύριο (Μιχάλης του ΛΑΟΣ).
Τόσες πολλές βλακείες μαζεμένες σε ένα 5λεπτο.
[Απάντηση]
eixe vgei me tin kopela tou eksw aftos mporouse vevaia,evlepe ta polivola kai ekoves voltes me tin kopela tou…Ela re lavithi twra…Den to koveis na isixasoume?
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 3:15 am
me ipotheseis milaei o anthropos,oti nanai…ean eixan revma,mpataries kai profilaktika den mas eipe pou eixe…Nai kai ta tanks kanane volta sto dromo fernane trofima ston kosmo…
TOULAXISTON MPOROUME NA SIZITISOUME GIA TO TI EMEINE APO AFTO POY EGINE TOTE,POY ODIGISE KAI NA MIN AKOUME TI ISTORIA EXEI VGALEI O KATHE MIXALAKIS…
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 3:16 am
kyrie lavithi
oi misoi einai istorikoi
kai oi misoi einai antistasiakoi apopse
OXI ALLO KARVOUNO KYRIE LAVITHI GIATI DEN ENDIAFERESAI GIA EMAS POY MONO AKOYME….
[Απάντηση]
November 18th, 2008 at 3:30 am
http://www.youtube.com/watch?v=8xUyXfuiq48
Ta idia pragmata kai edw deixnei taxei pei o karatzafirer apo palia,eixe kourastei o kosmos kai epsaxne ena loxia,edaksei einai i istoria grammeni kata laos plevra…O akrodeksios laikismos…
[Απάντηση]
Συμφωνώ, εν μέρει, με τον al bundy. Το πραξικόπημα με βρήκε στο Λονδίνο όπου οι περισσότεροι θεωρούσαμε ότι συμμετέχοντας σε συγκεντρώσεις εκεί κάναμε αντίσταση. Όταν επέστρεψα, διαπίστωσα ότι ενώ η ατμόσφαιρα ήταν βαριά ή τουλάχιστον εμένα με έπνιγε δεν υπήρχε ιδιαίτερη κινητοποίηση που να οδηγήσει σε λαϊκή εξέγερση. Η κατάσταση που επικρατούσε ήταν κάπως σαν τη σημερινή, που όλοι αγανακτούμε με τα όσα συμβαίνουν αλλά δεν κάνουμε τίποτε γι’αυτό. Οι πραγματικοί αντιστασιακοί ήταν όσοι είχαν πραγματικά πνευματικές ανησυχίες και απόλυτη ανάγκη για δημοκρατία και προσπαθούσαν να ξεσηκώσουν τον κόσμο ο οποίος λες και είχε πέσει σε χειμερία νάρκη. Ήταν όντως ηρωϊκή η αντίσταση των παιδιών στο Πολυτεχνείο είτε ήταν αυθόρμητη είτε όχι καθώς και η στήριξή τους από τους οικοδόμους από τα Μέγαρα.
[Απάντηση]
Ο Κ. Μιχαλης του ΛΑΟΣ ανεβασε την πιεση σε ολη την Ελλαδα!!!Αμα εχεις υποταση το καλυτερο φαρμακο!!
[Απάντηση]
stratokavliasi?
[Απάντηση]
Ενδεικτικα,Κώστας Μίχαλος,προεδρος της ΕΒΕΑ…
πρόεδρος της εξαγωγικής εταιρίας Swan, πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, πρώην χρηματιστής στο Λονδίνο, πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομίας, πρώην ειδικός σύμβουλος του υπουργείου Ανάπτυξης και νυν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΗ.Τη διετία 2004–2005 αναλαμβάνει χρέη ειδικού συμβούλου στο υπουργείο Ανάπτυξης, ενώ αμέσως μετά και μέχρι το Φεβρουάριο του 2006 βρίσκεται στη θέση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομίας και θεωρείται δεξί χέρι του Γιώργου Αλογοσκούφη.
Ο πατέρας του, Χρίστος Μίχαλος, ήταν υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ στην τελευταία χουντική κυβέρνηση του Σπύρου Μαρκεζίνη
Σιγα λες και δεν ξερουμε οτι εχει πηξει η η ελληνικη κοινωνικη ηγεσια απο τετοιους…
[Απάντηση]
Ma ama itan olos o laos kata tis xountas den tha mporouse na erthei i xounta…pou einai o vakxos na mas ta pei peri logikis skepsis…
[Απάντηση]
noemvris tou 90 nomizw toxw grapsei kai prin!!!
Εδώ μπροστά σας να σταθώ
τραγούδια και μισόλογα στο
φως να καταθέσω,
πως πήρα τέτοια απόφαση
δεν ξέρω αν θ’ αντέξω
η μέρα αυτή θυμίζει μακελειό.
Νοέμβρης ήταν η χρονιά και δω γινόταν του χαμού
εγώ ήμουν δεκαεννιά κι αυτή εβδομήντα τρία,
και να που ερωτεύτηκα κάποια χρονολογία
κι ο έρωτας κρατάει για καιρό.
Μα έχει ο καιρός γυρίσματα μεγάλωσε κι αυτή κι εγώ
μεγάλωσαν κι οι φίλοι μου εκεί γύρω στα σαράντα,
στα κόμματα γαντζώθηκαν και γω δεν ξέρω τι να πώ
και άλλοι στο σπιτάκι τους για πάντα
Η απόσταση μας έσωσε μα οι θύμησες πληγώνουνε
και λέμε σαν βρισκόμαστε τα ίδια και τα ίδια
μα νοιώθω σα μικρό παιδί που πάλι το μαλώσανε
και φεύγω σε μια άγονη Επαρχία
Κοιτάζω πάλι πίσω μου, δυο γιους απόκτησα κι εγώ,
δεκαεπτά Νοέμβρηδες μου βάρυναν την πλάτη,
σημαίες και γαρύφαλλα εμπόριο κι απάτη
και λόγοι επισήμων στο κενό.
Κρατάω το στόμα μου κλειστό,
τα χείλη μου ματώσανε,
κι αυτοί που μας προδώσανε
ανέραστοι να μείνουν.
Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε,
αυτό έχω μόνο να τους πω,
τα όνειρα των εραστών δεν σβήνουν.
[Απάντηση]
Φίλε gianni,
σου ζητούμε συγγνώμη αλλά σε μια προσπάθεια εκκαθάρισης των spam σχολίων έχουμε την εντύπωση ότι διαγράψαμε ένα δικό σου που ήταν και το τελευταίο της θεματικής βραδιάς. Αν θέλεις ξαναπέρασέ το.
Και πάλι συγγνώμη
[Απάντηση]
yeia sas leventopaida
[Απάντηση]